جناب کارگردان

سس هندی

iribblog — Sun, 02 Dec 2007 07:54:18 GMT

موقعي كه تلويزيون فيلم هندي پخش ميكند دلم براي همسرم ميسوزد ! بنده خدا از يك طرف دوست دارد با ديدن آن ، بخشي از خاطرات ده پانزده سال پيش اش كه ديدن فيلمهاي هندي در تلويزيونهاي كشورهاي عربي بوده را در ذهنش تداعي كند ، و از سوي ديگر با كسي مثل من طرف است كه بدبختانه نميدانم چرا هر چه ميكنم نميتوانم به احترام سليقه همسرم هم كه شده ، هنگام پخش اين فيلمها آرام بگيرم و خنده ام نگيرد . چند ماه پيش هم كه بلاخره يك بار توانستم خودم را كنترل كنم و چيزي نگويم ، اين بار با شليك خنده دخترم روبرو شد . چرا كه در صحنه اي از فيلم ، جناب « آميتاب بچان » پس از اينكه با همسرش خدا حافظي كرد و از خانه بيرون آمد ، به سراغ يك كيوسك تلفن رفت ، و با خانه اش تماس گرفت و از درون تلفن براي زنش آواز خواند ! البته هميشه در اينطور مواقع خودش هم خنده اش ميگيرد و ميگويد : « باور كن خودم هم ميدونم كه فيلمهاشون خيلي مسخره س ولي من بيشتر از آوازهاشون خوشم مياد كه اونوقتها توي فيلمهاشون پخش ميشد » ( منظورش همان آوازهاي گرگم به هوا و قايم باشك بازي آميخته با تحركات موزون است ) و من هم بلافاصله با او ادامه ميدم : « كه الان هم ديگه اون آوازها اينجا پخش نميشن »

آخر بابا ، بلاخره آدم حداقل با ديدن يك فيلم بايد اتفاقي از نوع سرگرمي برايش افتاده باشه يا نه ؟ بلاخره توي هر نوع فيلم و سريال ايراني ، چيني ، عربي ، ژاپني و ... بلاخره به ابتدايي ترين شكلش هم كه شده ، سعي ميكنند پيامي اخلاقي يا با عرض پوزش يك كوفتي را درونش بگنجانند تا بتوانند سريال شان را بخورد بيننده بدهند . همين يانگوم معصوم (س) هم با وجود متن آش دوغي اش كه به ترتیب ، در قسمتهای زوج و فرد سريال ، يا تصميم به قتلش ميگرفتند ، يا حلوا حلوايش ميكردند ، بلاخره چارتا پيام اخلاقي و بهداشتي و خواص مواد غذايي از ميان آش شله قلمكاري كه براي جناب عاليجناب ميپخت در مي آمد . ( اين را ميدانستم كه IQ شرقيها پايين تر از خيليهاست ، ولي فكر نميكردم خودشان با منگول نشان دادن مردمشان ، اينگونه به آن اعتراف كنند ) يا فيلمهاي ترسناك براي ترسيدن ، كمدي براي خنديدن ، هاليوودي براي انگشت به دهان ماندن ( از جلوه هاي ويژه شان ) و بلاخره هركدام كاربردايي دارند .

اما گذشته از همان آوازهاي مذكور كه نقش سس سالاد اين فيلمها را براي بيننده عامي بازي ميكنند ، واقعا چه جذابيتي در اين ژست هاي خاص بازيگران هندي و داستانهاي دزد و پليسي كه از بچگي با هم پدركشتگي داشته و چه ميدانم ... همديگر را پيدا كردن هاي پس از ساليان دراز ، هوا پريدن ها ، و شانسها و اتفاق هاي نادر خاص اين فيلمها و افكتهاي صوتي تكراري مشت و لگد در آنها هست ، كه بيننده عامي با وجود تمام تصنعی که در آنها حس میکند ، باز هم از این فیلمها دل نمیکند ؟

مدتي قبل يكي از اين دوستان وبلاگي كه خيلي سنگ فيلمهاي هندي را به سينه ميزد ، در پاسخ به جوابي كه من در زير نوشته اش گذاشته بودم ، ميگفت زود قضاوت نكن ، و اصرار داشت كه اول بايد فيلمهاي جديدشان را ببيني بعد قضاوت كني . در صورتي كه اتفاقا تنها تصاويري را كه از فيلمهاي هندي ميشود تحمل كرد همان تصاوير قديمي راج كاپور است كه اطفال روستايي و بدون تنبان را بغل ميكند و ضمن محبت به آنها آوازش را هم ميخواند .

شايد تنها علتي كه از نظر بنده ميتوانست وجود داشته باشد ، نزديك بودن حال و هواي داستانهاي فيلمهاي هندي با داستانهايي مانند قصه هاي شهرزاد و ساير داستانهاي پايان خوش شرقيست ، كه آنها را هم زماني براي بچه ها ميخواندند تا خوابشان ببرد . ولي جالب اينجاست كه ديگر در فيلمهاي جديدشان هم ، خبري از آن قصه هاي هزارويكشب گونه نيست .

حالا بعد از تمام اين حرفها ، بنده را در سفرهاي با اتوبوس تصور كنيد كه هر بار مجبور بودم يكي دو ساعت ، با چشم دوختن اجباري به يك مانيتور ، يكي از اين فيلمها را تا آخرش تحمل كنم !

بنام خدا ...

iribblog — Sun, 28 Oct 2007 04:04:18 GMT

شروع ميكنم تا ببينم اينبار نيز ميتوانم مانند سالهاي قبل نويسنده ثابتي براي اين صفحه باشم يا نه؟ شما هم برايم دعا كنيد . همانطور كه قبلا عرض شد در اين مدت زندگي ما هم مانند شما داراي فراز و نشيبهايي بود كه همچنان مهمترين آنها براي بنده ، توفيق سفر به ديار وحي در ارديبهشت گذشته بود . رويايي دوهفته اي كه انشاالله نصيب هر عاشقي بشود .

در مهلت ثبت نام عمره مفرده در اداره مان ، به همسرم عرض كردم : بلاخره به ما اذن زيارت انفرادي ميفرماييد يا خير ؟ كه بلاخره ايشان در آخرين روز ثبت نام يعني 12 اسفند گذشته رضايت خويش را اعلام نمودند و بنده هم با عجله ، نامه درخواست خود را نوشته و آنرا در نيمساعت آخر ثبت نام ، بر روي ميز مسئول ثبت نام قرار دادم . عصر همان روز منشي مدير كل به موبايلم زنگ زد و گفت : فلاني مشتلق بده كه در قرعه كشي به عنوان اولين نفر اسمت درومد . بنده را ميگوييد ؟ ...

دو ماه و اندي پس از آن روز در اواخر ارديبهشت ، هواپيماي سعودي حامل ما پرواز كرد و در يك صبح خيال انگيز به مدينه رسيديم .

اما از ويژگيهاي سفر ما ... اولينش همراه داشتن دوربين ديجيتالم بود كه چقدر بدردم خورد و خدا را شكر كه توانستم آنرا سالم برگردانم . خصوصا با اخباري كه تازگيها راجع به آزار و اذيت وهابيون ، نسبت به اعمال شرك آميز ما شيعيان ميشنوم . گر چه ما را هم يكي دو باري به جرم شركوگرافي ! و گرفتن تصاويري از گنبد خضراء ، از حياط مسجدالنبي بيرون انداختند ، ولي باز جاي شكرش باقيست كه دوربين و عكسهاي آن كه حدود 300 تايي ميشوند سالمند .

از ديگر نكات جالب اين سفر اين بود كه من به نوعي ، با تمامي همسفرانم فرق داشتم ، چرا كه هم از طريق قبولي در يك قرعه كشي اداري آمده بودم ، هم مجرد آمده بودم ، در آن زمان دستم خالي بود و بيش از 120 هزار تومان براي تمامي مخارج سفر و سوغاتي در اختيار نداشتم ، و هیچ قراري هم براي بدرقه و استقبال و نصب پارچه در منزل و ...با کسی نگذاشته بودم . مثل يك بچه خوب از در خانه مان بيرون آمدم و رفتم زيارت ، و با يك آژانس برگشتم خانه و زنگ خانه را زدم و گفتم : سلام که من برگشتم ! البته دليل كوچكش اين بود كه ما در شهري غريب زندگي ميكرديم و دلايل بزرگترش هم كه مربوط ميشوند به طرز تفكرات شخصيه بنده كه بمانند ...

اولين باري بود كه ميديدم در بدو ورود به يك هواپيما ، ميهمانداران خارجي آن تكرار ميكردند : شوماغه نيكست ! ( صندليها شماره اي نيست ) آنهم در يك پرواز خارجي . اما بعد دليلش را متوجه شدم : در هيچ پروازي نميتوان اينهمه مسافر پير و بي سواد را يكجا ملاقات كرد !

و چه بگويم از اين بي سوادي ... حاجي سواد خواندن و نوشتن كه نميدانست ، پيش از سفر هم كه در كنار جمع آوري ليست سوغاتي ها ، حوصله گوش كردن به مسائل متفرقه حج ! مانند تاريخ اسلام و نبوت و امامت را هم كه نداشته ، ميرسيد كنار قبور مطهر ائمه بقيع ، مي ديد يك نفر وهابي افغاني دارد همه اعتقاداتش پيرامون تشیع و شفاعت و امامت و ... را ميبرد زير سؤال ، تازه مي افتاد به فكر كه : بلاخره اعمال و تفكرما جمعيت اقليت شيعه درست است يا اين همه مسلمان غير شيعه ؟ بعضي از باسوادترين هايشان هم كه در اطراف غار حراء دنبال محل تار بستن عنكبوت و لانه كبوتر ميگشتند ! چقدر مطالعه پيش از اين سفر لازم و حياتيست .

چقدر لذت بخش بود نماز جماعت در صفوف ساير برادران مسلمانم از ساير كشورها ، و چقدر خوشم آمد ازسني هاي هموطن خودمان كه به علت حضورشان در استانهاي مرزي ، متاسفانه كمتر با آنها هم صحبت ميشويم ، و پاكستانيها ، بنگلادشي ها كه هر بار ، اگر شده به بهانه پرسيدن زمان نماز عشاء يا موقیت مكانهاي زيارتي سعي ميكردم با آنها ارتباط برقرار كنم ؛ و چقدر متاسفم براي باصطلاح : خادمين حرمين شريفين ، كه فقط با قيافه هاي عبوسشان شناخته ميشدند .

از غار حراء چه بگويم كه هنوز هم نمیدانم خودم آنجا بوده ام یا روحم . اي كاش من هم تنبلي نميكردم و روز قبلش در زيارت دوره ( اگر چه ساعت 11 صبح بود و گرم ) همراه چند تن از همسفران رفته بودم ، چون ميگفتند خيلي خلوت بوده . اما ما كه بخيال خودمان خيلي زرنگ بوديم ، فرداي آنروز پيش از نماز صبح حركت كرديم و براي نماز صبح آن بالا بوديم ، ديديم انگار كه به يكي از مكانهاي ديدني در كشور خودمان آمده ايم كه مردم صبحهاي جمعه براي كوهنوردي به آنجا ميروند ، چون غلغله بود از هموطنان گرامي و زباني جز زبان فارسي به گوش آدم نميخورد ! و غيرايرانيها بعداز حدود ساعت 8 صبح پيدايشان شد .

افسوس كه در چنين شرايطي امكان خلوت كردن در اولين مكان نزول وحي و جبرئيل وجود نداشت . ولي امان از شامپانزه هاي اطراف غار ! بله شامپانزه . كافي بود يكي از زوار محترم به توصيه ديگران گوش نكند و پلاستيك حاوي وسايلش را در گوشه اي بگذارد تا بسرعت يكي از شامپانزه ها آنرا بربايد و ابتدا محتويات غير خوراكي آنرا شامل دوربين و جانماز و ...را به درون دره پرت كند و سپس مشغول تناول محتويات خوراكي آن شامل آب معدني و بيسكويت و ... شود !

هنگامي كه در مسجد الحرام شنيدم كه قرآنهايي با ترجمه فارسي هم در مكانهاي كتابدان قرآن وجود دارد حسابي خوشحال شدم ، چرا كه ديگر مجبور نبودم قرآن خودم را ببرم و بياورم . زيرا هنگام نماز جماعت نميدانستم آنرا كجا بگذارم . اما يك بار موقعي كه ضمن خواندن پاورقي ترجمه سوره نساء يكي از همين قرآنهاي ترجمه سعودي ، نام شيعه و معتزله را به عنوان خوارج از دين خواندم حسابي حالم گرفت و مجبور شدم باز هم قرآن خودم را كه ظاهرش متفاوت بود همراهم بياورم . يكي دوبار كه به علت انجام نماز جماعت آنرا روي قرآنهاي ديگر قرار دادم ، فوري يك نفر مي آمد و آنرا تورق ميكرد كه مبادا درون آن چيزي باشد !

و در نهايت چقدر از كم بودن جراتم براي نزديك شدن به همانهايي كه بخاطرشان آمده بودم ، حالم ميگرفت . سجده گاه پيامبر در غار حراء ، محل بين قبر مبارك نبي(ص) و منبرش ، حجر اسماعيل ، قدمگاه حضرت ابراهيم ، حجرالاسود ، و در نهايت خود كعبه شريف ، از مكانهايي بودند كه يا جرات نميكردم كنار آنها حضور پيدا كنم و يا به آنها دست بزنم و يا كمتر جرات كردم . درك حضور در با ارزش ترين نقاط هستي قدري مشكل بود ... حقيقتا مشكل بود .

سلامی دوباره

iribblog — Sat, 28 Jul 2007 21:42:18 GMT

هر کاری کردم لااقل در سالگرد خاموشی چراغ این وبلاگ چیزی بنویسم نشد که نشد . انشاالله دراولین فرصت که فکر کردم ابتدا میرسم به دوستان عزیزم سری بزنم ، به خودم اجازه نوشتن مطلب هم میدهم . فقط تا همین جایش عرض کنم که در ۶ ماه گذشته ، انتقال محل سکونت ازشهر غریب قبلی به شهرغریب جدید ، همچنین انتقال شغل با تمام مشکلاتش را در پرونده تعطیلی موقت این وبلاگ دارم . از عزیزانی که هرازچند گاهی بیاد حقیربی معرفت می افتادند و سری به اینجا میزدند سپاسگزارم . سر فرصت مزاحم میشم .....

هر که راهش پیش ، گامش پستر

iribblog — Tue, 25 Jul 2006 02:06:18 GMT

اينكه انسان موجوديست با ظرفيت پايين ، شكي در آن نيست . بارها ديده ايم يا شنيده ايم كه انساني به خاطر اينكه چهره اش از ديگران زيباتر است ، يا جيبش از ديگران پرتر است ، و يا مدير و مسئول است و موقعيت اجتماعيش بالاتر ، خودش را از سايرين جدا ، و خلاف انتظار رفتار كرده است .

ولي عجيب اين است كه اين قانون معكوس الانتظار ، در مورد نظم و انظباط و رعايت قوانين اجتماعي هم درست در ميآيد ، يعني اينكه ظاهرا هر جامعه اي كه داراي دستورالعملهاي غني تري در زمينه هاي مذهبي و اجتماعي هست ، كمتر از همان قوانين تبعيت ميكند .

اگر از ژاپنيها و كره ايهاي شينتويي شروع كنيم ، ميبينيم كه چقدر مقيد به رعايت قوانين اجتماعيشان هستند و با اينكه از لحاظ اقتصادي و اجتماعي ديرتر از ديگران شروع كرده اند ، ولي سريع پيشرفت كرده اند . بعد از آنها ، اين صهيونيستهاي پدر سوخته ! هستند كه باز ، بسياري از پشت صحنه هاي جهاني و اقتصاد را در دست دارند . مسيحيان عزيز هم كه دين و مذهبشان غني تر از قبليهاست ولي باز سرعت پيشرفتشان از قرون وسطي به اينطرف بد نبوده ، ولي نميدانم چه مصيبتي گريبانگير اين مسلمانان شده است كه هر چه بخواهي در كتاب مذهبيشان يافت ميشود ، ولي اينقدر نسبت به رعايت آن قوانين و توصيه ها ضعيف عمل ميكنند و بدنبال آن از بسياري جهات ، از ساير ملل عقب تر مانده اند . همين هم باعث شده تا برخي ابلهان بدون مطالعه كافي در دين اسلام ، نواقص ملل اسلامي را ناشي از داشتن اين دين بدانند .

خداوند كريم در قرآن چقدر بايد راجع به رعايت اصول در انواع قوانين اجتماعي و اخلاق و خانواده و معامله و دفاع از خوديها در مقابل دشمن و ... امر نمايند ؟ پيامبراسلام (ص) نيز ، با شيوه زندگي و رفتار و كردارش ، براستي كه الگو و نمونه كاملي از انسان اجتماعي و پيشرفته بوده و هست .

حالا صبر كنيد ! اجازه دهيد قدري جلوتر هم بياييم تا به شيعيان عزيز خودمان برسيم . مذهبي كه امامان آن ، عترت پيامبر و در واقع مفسران و بازكننده رموز قرآن كريم براي عامه هستند . پيروان اين مذهب ، كه ديگر كارشان خيلي درست است! هر چقدر در كلام اهل بيت سخنان زيباتر و غني تري راجع به شيوه هاي صحيح زندگي يافت ميشود ، پيروان محترم را دورتر از رعايت آن قوانين مي يابيم . از رعايت عيان ترين قوانين اسلام ، فرضا حجاب گرفته ، تا زشتي رشوه و ربا و تبعيضهاي اجتماعي و ... در اجتماع امروزي ما كمتر آثاري هست . اموري مانند رانت خواري يا زيرميزي و شيريني داراي چنان قواعد و اصولي شده اند كه اگر نداني وامانده اي .

براستي چرا ؟

يك خاطره فوتبالي بمناسبت جام جهاني

iribblog — Tue, 04 Jul 2006 03:37:18 GMT

قبل از هر چيز اعلام كنم كه بنده نه تنها اهل تماشا كردن فوتبال باشگاهي نيستم ، بلكه از دنبال كردن اخبار آنها و اينكه كي كجا رفت و چي گفت و چي خورد و .... هم مبرا هستم ، اما با اين وجود در زمستان سالهاي 77 و 78 من در مركز خوزستان ، با انگيزه ترين شخصي بودم كه با علاقه حاضر شدم كارگرداني بازي تيمهاي استقلال تهران و فولاد خوزستان را در استاديوم اهواز به عهده بگيرم . اين دو بازي كه هر دو بارش بصورت زنده از شبكه سه پخش شدند ، اولين كارهاي ورزشي بنده به حساب مي آمدند .

بازي كه شروع شد ديگر من بودم و چهارتا تصويربردار نيم انگيزه و دوربينهايشان ...

‍« دوربين ۳ نوكرتم ... تو فقط نماي لانگ بازيكنا رو داشته باش ، دوربين 2 قربونت سعي كن بازيكنا رو تو همين اندازه تصويري كه برات توضيح دادم نيگهدار ، چه بيان اينطرف زمين و نزديك تو ، چه برن اونطرف ، دوربين 1سعي كن نماي فول بازيكنايي رو داشته باشي كه توپ زير پاشونه و باش ورميرن ، دوربين 4 هم مخلصتم سعي كن با نزديك شدن توپ به هر كدوم از دروازه ها يا اتفاقهاي خاص تو زمين سريع برگردي و عكس العمل تماشاچيا و نيمكت نشينا رو داشته باشي ... مربي ... مربي استقلال رو بهم بده ... زود ... اِ ... گل شد ! زود برو رو تماشاچياي فولاد ... »

اتفاقا آن بازيها به عنوان اولين كارهايي به حساب آمدند كه در آنها تكرار گلها و لحظات هيجان انگيز بصورت slow motion پخش شد ، و تا پيش از آن در شهرستانها سابقه نداشت ! حال ميفرماييد آخرين پيشرفت دهه پاياني قرن بيستم را !

فقط اتفاقي كه در پايان كار افتاد ، باعث شد كه همكاران واحد سيار تا چند روز به من بيچاره بخندند . قضيه از اين قرار بود كه با وجود رد شدن تصاوير از زير انگشتان مبارك بنده و پخش آنها از شبكه سراسري ، پس از تمام شدن بازي دستانم را از خستگي به كمرم زدم و به مسئول فني گفتم : ميبخشيد آقاي غلامي ، باور كن آخرش من متوجه نشدم : فولاد برد يا استقلال ؟

iribblog — Tue, 27 Jun 2006 00:35:26 GMT

با سلام ، از آنجايي که قرارداد من براي آدرس قبل تمام شده ، همچنین کسي را هم دم دست نداشتم تا مشکلات ( ام تي ) مربوط به قالب آن را با مبلغي کارمندي ! برايم حل کند ، مجبور شدم تا ضمن پناه به بلاگفا جان ، خودم را از شر چيزهايي که فعلا فرصت يادگيريشان را نداشتم راحت کنم . والا ! ... آدم برود زبانش را تقويت کند ، يا نرم افزارهايي که براي کارش و علاقه هايش مفيد هستند را ياد بگيرد ، يا وقت بگذارد براي ام تي ؟ فقط امیدوارم اینبار که آمدیم سر چشمه بلاگفا ، سرورهایش در آمریکا مسدود نشود و این چشمه هم خشک نشود ! ضمنا چون قرار است که بستني چوبي مطلب پايين را دعوت کنم تا نظر دوستانم را راجع به طرز فکرش بخواند ، مطلب پايين همچنان فعال است .

عشق شکلاتی

iribblog — Mon, 19 Jun 2006 00:28:18 GMT

با وجود اينكه خودم هميشه با طعنه از دوستاني كه دير به دير آپديت ميكردند گله ميكردم ، اينبار خودم نيز دچار معضل ديرآپديتي شدم و بيش از دو ماه از اينجا دور بودم ؛ اصلي ترين دلايل اين دوري هم اينها بودند : كار و ماموريت ، ويروسي شدن و به هم ريختگي ويندوز و نداشتن فرصت براي اصلاح خودش و ويروس كش هايش ، مشكل سرويس دهنده اينترنت بنده در 20 روز گذشته و اين اواخر، يكي دوبار تغيير موضوع اصلي اين پست به علت عاشق شدن يك نفر كه عرض خواهم كرد .

و اما مهمترين اتفاقهايي كه در اين مدت پيش آمدند و بنده فرصت پرداختن به آنها را نداشتم :

۱ـ بزرگ شدن جوجه هاي كبوتر خانمي كه انگار بهار هرسال ميخواهد روي كنتور گاز خانه مان تخم بگذارد و آدم بيكاري مثل من هر روز پيش از رفتن سر كار از آنها عكس بگيرد

۲ـ رفتن بنده به نمايشگاه اعصاب خورد كن كتاب ، كه پس از 17 سال شركت ، احتمالا به علت شلوغي غير قابل تحمل آن ، امسال آخرين سالي بود كه در آن شركت ميكردم .

مردي با عشق شكلاتي

و اما كسي كه عاشق شدنش موجب تغيير موضوع اين پست شد كسي نبود جز يكي از « بستگان» . قضيه از اين قرار است كه اين « بسته » عزيز ( از مفردات بستگان) كه يك جوانپسر 25 ساله و مدرس دانشگاه آزاد مافوق اسلاميست ، مدتي بود كه عاشق يك « بستني» ( از متعلقات بستگان) از شاگردان دلبند خود شده بود و از مدتي پيش از مطلع ساختن خانواده اش ، از طريق sms با بنده در تماس بود و از من راجع به شيوه تحقيق پيرامون تركيبات آن بستني ، نظر ميخواست . بنده هم خدمت ايشان عرض كردم كه : ببين عزيز من ، اولا تحقيق در مورد كسي كه فقط به محل تحصيلش دسترسي داري و خانواده اش در شهري دور زندگي ميكنند مشكل است ، و ثانيا با اطلاعاتي كه تا همينجا خودت به من رسانده اي ، ايشان هم سنش 4 ماه از تو بيشتر است ، هم نمره چهره اش از تو بالاتر است ، هم وضع مادي خانواده اش از تو بهتر است ، هم قدش از تو بلند تر است ، و مهمتراز همه : فرهنگش با تو تفاوتهاي مسافتي دارد .اگر واقعا مسايل مهمتري مد نظرت هست ، كه نميتوان كسي را به همين راحتي به اين منظور شناخت و بايد تحقيقهاي دقيقتري انجام داد . ظاهرا اين بستني گرامي از نوع سالار است و با تو كه يك بستني كيم شكلاتي هستي قدري فرق دارد . اگر تصميم داري مانند بسياري از دوستان جوان هموطنمان مدتي با ايشان باشي و بعد از عادي شدن طعم روكش توت فرنگي ايشان پس از مدتي آن را change كني كه شايد درست انتخاب كرده باشي ، به هر حال بشرآزاد ، هميشه از پديده تنوع استقبال كرده است . اما اگر ميخواهي مانند ما اممممل ها ! به دنبال زندگي و خانواده و بچه و آينده بچه ها و... باشي كه هميشه بايد دنبال بستني ليتري خانوادگي باشي !

اما بستني چوبي قصه ما پيش از اينكه قضيه را با خانواده اش در ميان بگذارد ، در حالي كه با شاگرد دلبندشان قرار و مدارهاي بعدي را گذاشته بودند و همراه ايشان در يك شام آخر رومانتيك ، دو پرس خوراك سلطاني هم نوش جان كرده بودند ، سرانجام قضيه را با خانواده اش درميان گذاشت و طبق پيش بيني هاي موثق بنده ، آشوب خانوادگي بپا شد ، چون مطلع بودم كه خانواده محترم ايشان هميشه از طرفداران پروپاقرص بستني سنتي حاج حبيب بوده اند .

بلاخره به هر زحمتي كه بود ، آن شب صبح شد و استاد عاشق ما ناچار شد تا طبق تصميم گيريهاي دادگاه خانوادگي ، رضايت دهد تا اندكي هم راجع به شرايط نگهداري و تاريخ مصرف بستني دلبندشان تحقيقاتي انجام دهد و ..... داستان ما بصورتي خاتمه پيدا كند كه اصلا به درد سريال سازان شبكه هاي ما نخورد ، چون ديگر جاي آب بستن به كار و كش دادن آن تا 52 قسمت را ندارد .

تحقيقات انجام شد آنهم چه تحقيقاتي ... ظاهرا استاد ما در اولين تحقيقات ميداني متوجه ميشوند كه بستني دلبندشان نه تنها مدتي دور از يخچال نگهداري شده ، بلكه احتمالا اندكي از روكش خوش رنگ و لعاب آن هم در پوشش بسته بندي قشنگ آن آب شده ، و از قرار معلوم ايشان يك ترمي را هم به دلايل نامعلومي معلق بوده اند و ....

ولي ... ميگويم باز خدا پدر و مادرش را بيامرزد كه با انجام تحقيقاتش زود متوجه تفاوتهايشان شد و زياد با عواطف خودش و دختر مردم بازي نكرد نه؟

سال نو مبارک

iribblog — Thu, 13 Apr 2006 00:19:18 GMT

مبارك است ؛ هم سال نو و هم دستيابي كشورمان به چرخه سوخت هسته اي ؛ اتفاقي كه هر ايراني با انصافي را در هر كجاي دنيا كه باشد خوشحال ميكند . انشاء الله كه مديران كشور بتوانند با تصميم گيريهاي صحيح ، مشكلات سياسي پيش رو را نيز از سر راه بردارند . انصافا كه كيفيديم . خوب ... سال 84 اگر چه خدا را شكر سال خانه دار شدن ما بود ، ولي از لحاظ شغلي بدترين سال كاري من از ابتداي استخدامم تا كنون بود ، و باور كنيد اين اواخر ، يكي از اصلي ترين علتهاي كم كار شدن من در زمينه وبلاگ نويسي هم همين بود . نميدانم اين چه عادتي است كه من دارم ، هر وقت از لحاظ شغلي سرم شلوغ ميشود كتاب خواندن ها و موسيقي گوش كردنها ونوشتن هايم گل ميكنند ، و بر عكس ، آغاز فصل بيكاري براي من برابر است با فصل بي حالي ، آنهم در بيشتر زمينه ها . خداوند هم صبر ما را زياد كند و هم نبخشايد اين آدم پران ها را . اما اتفاقي كه باعث شد به امسال اميدوار شوم ، ضبط بخشي از يك برنامه مستند مربوط به شبكه چهار بود كه اگر چه خيلي محدود بود ولي باعث اميدواري من به ضرب المثل ( سالي كه نكوست ز بهارش پيداست ‍) شد . قضيه از اين قرار بود كه يكي از دوستان از تهران تماس گرفت و گفت حالا كه نوروز امسال هم مانند هر سال ميهمان مادر زنت در اهواز هستي ، بيا و بخش مربوط به خوزستان از فلان برنامه را كه شامل شهر شوش و چغازنبيل ميشود را براي ما ضبط كن . ما هم با يكي از دوستان قديمي در اهواز ، قرار و مداري گذاشته و دوربيني كرايه كرديم و از يك صبح تا عصر تصاوير مورد نظر را گرفتيم و خلاصه هم فال بود و هم تماشا . يكي ديگر از عادتهاي بد نوروزي من كه در واقع از همان قبلي آب ميخورد ، اين است كه چون در ايام عيد در خانه پدر خانم ، هيچ كار و باري ندارم ، ميشوم عين گارفيلد ! و حتي حوصله سر زدن به دوستان قديمي و فاميلها را هم از دست ميدهم . در مجموع كل فعاليتهاي خارج از منزل بنده در اين چند روز شامل خريد كيك و شمع جهت برگزاري جشن تولد بچه هايم و رفتن به بازار كاوه براي تعويض گوشي موبايل برادر خانمم و سر زدن به كتابفروشيها بود . البته امسال مانند پارسال سفري هم به شوشتر داشتيم ، اما چشمتان روز بد نبيند ، همراه با دو اتومبيل ديگر كه هر دو نو و در حال آببندي بودند ؛ و راننده هاي آنها هم اصرار داشتند كه با سرعتي بيش از 65 رانندگي نكنند . خلاصه مسير يك ساعته اهواز به شوشتر براي ما شد دو ساعت و نيم . تازه وقتي رسيديم ايندفعه باران بهاري امانمان نميداد كه گوشه اي بنشينيم و طعامي تناول بنماييم . ولي راستي كه نوروز امسال هم عجب هوايي داشت خوزستان . هميشه با خودم ميگويم خدا كند يكوقت يكي از اين مسافران بخت برگشته نوروزي ، به خيال اينكه هميشه هواي آنجا اينطور است ، نيايد و خود را به آنجا منتقل كند . اما اي كاش سفر نوروزي امسال ما قدري شيرين تر تمام ميشد ، موقعي كه در روز دوازدهم فروردين داشتيم به شهر خودمان برميگشتيم پس از سه راهي دورود به بروجرد ، با روستايي نيمه ويران روبرو شديم كه با وجود گذشت يكي دو روز از فاجعه زلزله ، هنوز مملو از نيروهاي كمك رسان جهت خارج كردن افراد و اجساد از زير آوار بود . دست آخر هم بايد ما را ببخشيد كه در اين چند روز ، بجز چار پنج نفر نرسيدم به بقيه دوستان وبلاگي سري بزنم ، چون هم ، آنطور كه فكر ميكردم كامپيوتري در اختيارم قرار نگرفت و هم حدسم نسبت به قيمت اينترنت در اهواز درست درامد : ده ساعت شبانه ، دو هزاروپانصد تومان !

مثبت تر از من ...

iribblog — Mon, 13 Mar 2006 05:22:18 GMT

معمولا هميشه توي بحث در مورد هر موضوعي ، يه عده هستن كه از آدم مثبت تر فكر ميكنن و يه عده هم منفي تر . تو بحث هاي ملي و ميهني يا مذهبي ، من هميشه كساني كه از من مثبت تر فكر ميكنن رو دوست داشتم . دوستان خوبم آقا جواد يا خاله زهرا يا خيلياي ديگه ، مثل تمام كساني هستن كه معتقدن در ارتباط با مسئله انرژي هسته اي ، بايستي بصورت مطلق فقط كارمون رو انجام بديم و جلو بريم و زياد به مسائل ديگه توجه نكنيم ، كه اين تفكري كاملا مثبت راجع به اين هدفه ، ولي حرف من در اين مورد فقط يه كم فرق ميكنه : همونطور كه عرض كردم من هم كاملا به حقمون در اين مورد واقفم و معتقدم مسئولين كشور تا اينجاي كار خوب دفاع كردن و هنوز هم كه هيچ اتفاقي از جنس تهديد جدي نيفتاده ، ولي به نظر من اگر تمام دنيا بخوان چيزي رو از ما محروم كنن و در اين ارتباط تهديدهاشون رو عملي كنن ، اونجاس كه لازمه دست به دامن مارمولك بازي سياسي شد ! مگه غير از اينه كه يه دفعه ديديم ا ... كره جنوبي هم داره يه كارهايي ميكنه كه تا حالا مخفيش كرده ؟ مگه خودمون سالهاي سال فعاليتهاي هسته اي رو مخفي نكرديم تا با يه گاف اطلاعاتي قضيه لو رفت؟ حالا هم يه راهي پيدا كنيد كه نه سيخ بسوزه نه كباب و فعلا خرشون كنيد تا غائله بخوابه ، بعدشم خدا بده بركت اينهمه مملكت به اين بزرگي ، دوباره يه گوشه كناري پيدا كنيد و مخفيانه هر كاري خواستيد بكنيد ، به شرطي كه باز نيايد تمام جيك و پيكتون رو لو بديد . خوب ، اين هم آخرين بيانيه سياسي ما در سال جاري ؛ اميدواريم از اونجايي كه اصولا ما نه سر پيازيم و نه ته پياز ، ولي از مزه پياز با كباب سيخ بدمون نمياد ، در سال جديد كمتر دچار مسائل سياسيه شويم .

خوب ، ما فردا داريم ميريم اهواز ، وطن نوستالژيك بنده . اميدوارم هر خوبي و بدي ازمون ديديد حلال كنيد . خدا را چه ديديد ، يه وقت ديديد الاني كه دارم اين مطالبو مي نويسم ، يكي از اين هم استاني هاي تجزيه طلب ما هم مشغول چاق كردن يك بمب ! و گذاشتن اون سر يكي از مسيراي آينده ماي بيچاره باشه ! خلاصه اگر ازمون خبري نشد ميتونيد سراغ ما رو از بعضي ‹ دوستان آشنا › بگيريد . اگر هم سالم برگشتيم كه ايشالا مثل پارسال سعي ميكنم يه نيمچه سفرنامه اي همراه با عكس تهيه كنم و بنويسم . ضمنا اگر تو اين چند مدت كارت ارزون پيدا كردم حتما سري بهتون ميزنم . خبر نداريد كه ، اهواز براي كارت و ساير خدمات اينترنتي و كامپيوتري حسابي دزد بازاره ، پارسال كه پنج ساعت اينترنت دو هزار تومن بود !

حق مسلم ما

iribblog — Sun, 26 Feb 2006 05:03:18 GMT

سلام . ببخشيد . اول به خاطر اينكه مدتيه پيدام نيست و كمتر مينويسم و دوم به خاطر اينكه خيلي وقته به خيلي از دوستام سرنزدم ؛ باز معرفت بعضيا رو كه شرمنده ميكنن و سرزده ميان عيادت ! ايشالا ... سعي ميكنم تلافي كنم و موقعي كه وقتم بيشتر بود و احساس كردم بعضي از شما هم توي شرايط خاص روحي به سر ميبريد ، مزاحمتون بشم . البته بايد بگم كه من مشكل خاصي هم نداشتم ها ... اتفاقا به لطف بعضي از مديران جديدمون كه هنوز خوب جا نيفتادن و برنامه خاصي براي برنامه سازي ندارن ، مدتهاس كه بيكارم . حقيقتش مشكلم همين قضيه هسته اي لعنتي بود . اگر چه فكر ميكنم مسئولين كشور تا اينجاي كار خوب پيش رفتن و مقاومت كردن ، ولي از وقتي كه شنيدم وضع يه كم داره خراب ميشه حالم گرفته . فكر هم نميكنم نياز باشه تلاش كنم تا ثابت كنم كه آدم ترسو يا نااميدي نيستم . چون هم اين تلاش براي كساني كه من رو از نزديك نميشناسن بي فايده س و هم لااقل خودم ميدونم كه اينطوري نيستم . مسئله اينه كه مدام به خودم ميگم : اينكه ميگن : انرژي هسته اي ، حق مسلم ماست ، واقعا راست ميگن . كيه كه بخواد اين رو رد كنه ؟ كدوم جاهليه كه بگه نه اينطور نيست ؟ بحث اينجاس كه هر چيزي يه نرخي داره . نرخش رو ميدي و اونو بدست مياري . من نميدونم ..... واقعا اگر مديران جامعه مون در حال حاضر يه كم ... فقط يه كم كوتاه بيان تا اين قضيه حل بشه واقعا ارزش نداره ؟ مگر نه اينه كه سالهاس فعاليتهاي هسته اي رو حتي دور از چشمهاي دقيق ماهواره ها شروع كردن و تا اينجا رسوندن ؟ حالا هم نميشه فعلا يه جورايي بيان غني سازي توي روسيه رو قبول كنن تا غائله بخوابه ، بعدش هم ، ماشالا به اين مملكت دراندشت كه توش پره سوراخ سنبه ، نميشه دوباره يواشكي اين گوشه و اون گوشه شروع كنن و كاري رو كه ميخوان انجام بدن ؟ الان كه لنگ انرژي هسته اي نمونديم كه . تا جايي كه ما ميدونيم از اون طرف قطر داره منابع مشترك گازمون رو به خاطر گيجي و كندي ما ، دو لپي قورت ميده و از طرف ديگه هم امارات با وضع يك سري قوانين حساب شده داره تمام سرمايه هاي باد نياورده مونو بالا ميكشه . بهتر نيست فعلا قاب زينو بچسبيم تا نيفتيم ؟

ضمنا به نظر من صحيح نيست اين قضيه رو نه با نهضت امام حسين (ع) قياس كنيم و نه با قضيه صلح اجباري امام حسن (ع) . چون تمام هستي و نيستي ما اين نيست كه يا بخوايم تا مرز شهادت و دادن درس به آيندگان پيش بريم و يا مجبور بشيم صلح كنيم و شهر رو در اختيار معاويه بذاريم . به نظر من بيشترين شباهت و قياس ، بين اين ماجرا و پيمان صلح حديبيه وجود داره . حتما در اون روز هم مسلمونا شعار ميدادن : زيارت كعبه اي ، حق مسلم ماس ؛ و راست هم ميگفتن ، ولي هستي و نيستي اونا در گروي زيارت كعبه نبود كه به درخواست خيلياشون بخوان با مشركين وارد جنگ بشن و پيامبر اكرم(ص) كه قربون فكر و افكار قشنگ و حساب شدش برم چيكار كرد؟ اومد و قبول كرد كه موقتا با مشركين پيمان صلحي ده ساله ببنده ولي در پشت اون پيمان با خيال راحت به نشر و گسترش اسلام پرداخت و هنوز به دو سال نرسيده بود ، رفت و مكه رو هم فتح كرد . به اين ميگن فكر حساب شده . به اين ميگن سياست و درك صحيح از شرايط زمان . حالا هم باز چشم اميدمون به آقاي خامنه ايه . خدا كنه تصميم درستي بگيره ، كه به دلم روشنه همينطور هم ميشه .

حالا اگر اجازه بدين ميخواستم دو كلوم هم با داش محمود اختلاط كنم . ببين داداش ... نميدونم چند تا پيشنهاد بين المللي اماده كردي ، بيست تا بود ؟ بيست و دوتا بود ؟ فقط قربونت ، همين سه تايي رو كه تا حالا مطرح كردي علي الحساب كافيه ، بيا و رضايت بده يه مدت دندون رو جيگر ما بذار و فعلا بقيه شونو فاكتور بگير ، بذار خرمون از پل بگذره و امن و امان به اونطرف پل برسيم ، اون پله رو كه توي كارتون شرك 1 يادته ، خيلي خطريه ها ... بذار فعلا فيونا رو صحيح و سالم به اونطرف پل برسونيم ، بعد هر چي دلت خواست به اون اژدها هه فحش بده ! جون ننت نكنه تو اين گير و بير بياي پيله كني به سرخپوستاي آمريكا و بگي چه ميدونم ... چرا آبراهام لينكلن با اونهمه ادعاش نتونست فلان کنه و بهمان . بذار اين مشكل فعليمون حل بشه ، يه ايميل بهم بزن ، خودم ميرم عيال و بچه هاشو ميذارم خونه مادرش و ميام با هم ميريم سراغ اسرائيل و از توي گوگل ارث پاكش ميكنيم ، بعدش هم ميريم پته تمام كوره ها و تنوراي هولوكاست پلوماستو ميريزيم رو آب . بله ، حرف حق هميشه حقه . ولي هر سخن زماني و هر نكته ، چي ؟ مكاني دارد . اگر بحث گفتن حرف حقه ، چه حقي بالاتر از حق ضايع شده ياس اهل بيت (س) و مولاي شيعيان (ع) توسط بعضيا ... ولي اگر قبول كرديم كه به خاطر اتحاد مسلمين حرفي از اون بميون نياريم ، بهتره كه الان هم بخاطر حفظ همين چيزهايي كه داريم يه كم سكوت كنيم و كوتاه بيايم تا ايشالا سر فرصت به چيزاي ديگه اي هم كه دوست داريم برسيم . جدي گفتم ها ...